یه کلاس جدید از دارو ساخته شد که در سطح سلولی با پیری می‌جنگه

دانشمندها همچنان دارن راه‌هایی رو برای اینکه بتونیم بیشتر عمر کنیم و مطمئن بشیم اون زندگی‌ها سالم‌تر هستن، بررسی می‌کنن. یه کشف قابل توجه جدید تو این زمینه، از آزمایش‌هایی روی مخمر شکافنده (یه موجودی که اغلب برای مطالعات پیری استفاده می‌شه) میاد.

محققای دانشگاه کوئین مری لندن دارن یه داروی جدید به اسم Rapalink-1 رو تست می‌کنن، که بر اساس یه داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی موجود به اسم راپامایسین ساخته شده. نشون داده شده بود که راپامایسین عمر سلول‌ها و جوندگان رو طولانی‌تر می‌کونه. تو این تست‌های جدید، Rapalink-1 عمر مخمر رو به اندازه مشابهی با راپامایسین طولانی‌تر کرد.

تازه، تحلیل‌های مولکولی نشون دادن که این دارو تولید آنزیم‌هایی رو که یه ترکیبی به اسم آگماتین (که توسط باکتری‌های روده ساخته می‌شه) رو به انواع مواد شیمیایی دیگه تبدیل می‌کنن، زیاد کرده.

تحقیقات قبلی میگن که آگماتین می‌تونه عمر میزبان میکروب‌ها رو طولانی‌تر کنه. تست‌ها الان نشون میدن که تبدیل این ترکیب، به طور غیرمستقیم روی ژن‌های مرتبط با پیری هم تأثیر میذاره، که بخشی از دلیلیه که Rapalink-1 مؤثر بوده.

با اینکه علمش یه کم فنیه، ولی نتیجه‌گیری‌اش مهمه: این به دانشمندها یه نشونه واضح‌تری میده که چطور میشه سلول‌های مخمر رو کاری کرد که بیشتر عمر کنن، اونم از طریق یه روشی که ممکنه برای سلول‌های انسان هم جواب بده.

چارالامپوس رالیس، زیست‌شناس سلولی، میگه: «ما با نشون دادن اینکه آگماتینازها برای پیری سالم ضروری هستن، یه لایه جدید از کنترل متابولیک روی TOR رو کشف کردیم؛ لایه‌ای که ممکنه تو آدما هم حفظ شده باشه.»

«چون آگماتین با رژیم غذایی و میکروب‌های روده تولید می‌شه، این کار ممکنه کمک کنه بفهمیم چطور تغذیه و میکروبیوم روی پیری تأثیر میذارن.»

هم Rapalink-1 و هم راپامایسین، از طریق یه مسیر بیولوژیکی به اسم هدف راپامایسین (TOR) کار می‌کنن. این مسیر به خاطر ارتباطش با پیری سلولی و بیماری، که اولین بار تو مخمر، کرم‌های گرد، مگس‌ها و موش‌ها مشخص شد، معروفه. یه مسیر مشابهی هم تو آدما وجود داره.

یه یافته مهم دیگه از این تحقیق جدید این بود که Rapalink-1 از طریق TORC1 کار می‌کرد؛ بخشی از مسیر TOR که مسئول رشد سلولیه. Rapalink-1 ترمز TORC1 رو می‌کشه، که این یعنی سلول‌ها کندتر رشد می‌کنن، ولی بیشتر دووم میارن.

محقق‌ها تو مقاله‌شون نوشتن: «فهمیدن اینکه چطور فعالیت TORC1 تنظیم می‌شه، ممکنه هم تو پیری طبیعی و هم تو وضعیت‌های پاتولوژیک و همچنین تو سرطان، که TOR نقش‌های مهمی رو توش بازی می‌کونه، مفید باشه.»

با اینکه نباید انتظار داشته باشید که یه قرص طول عمر معجزه‌آسا به این زودی‌ها وارد بازار بشه، ولی این کشفیات به ما درک بهتری از پیری به عنوان یه فرآیند فوق‌العاده پیچیده میدن که تو اون، بدنمون کم‌کم خراب می‌شه و با گذشت سال‌ها، از نفس میفته.

اون فرسوده شدن بدنمون، خطر یه عالمه بیماری رو، از آلزایمر گرفته تا آرتروز، زیاد می‌کونه و در نهایت، داروهایی مثل Rapalink-1 ممکنه بعضی از اون بیماری‌ها رو برای مدت طولانی‌تری دور نگه دارن. Rapalink-1 همین الانش هم به عنوان راهی برای مبارزه با تومورهای سرطانی و بهتر کردن نتایج پیوند، در حال آزمایشه.

اما محقق‌ها تأکید می‌کنن که این کار هنوز تو مراحل اولیه است و مکمل‌های آگماتین—که بر اساس تحقیقات قبلی به عنوان تقویت‌کننده سلامتی فروخته می‌شن—همچنان باید با احتیاط مصرف بشن.

رالیس میگه: «ما باید در مورد مصرف آگماتین برای اهداف رشد یا طول عمر، محتاط باشیم. داده‌های ما نشون میده که مکمل آگماتین فقط وقتی می‌تونه برای رشد مفید باشه که بعضی از مسیرهای متابولیکی مرتبط با تجزیه آرژنین، سالم باشن.»

«علاوه بر این، آگماتین همیشه اثرات مفیدی نداره، چون می‌تونه به بعضی از پاتولوژی‌ها کمک کنه.»

لینک منبع